قسمتی واقعی و پنهان از من

دوست

همچنلن بی دوستم

اخیرا به این نتیجه رسیدم بیخیال پیدا کردن دوست شم

مثل پروانه

اونجوری شاید راحتتر پیدا کنم

از اون مهمتر رفتارم زیادی خشکه اونقدرم خودم سانسور مسکنم و از قضاوت و طرد شدن میترسم که چیز زیادی از احساساتم بروز پیدا نمیکنه.

یکم ناامیدم از درست شدن همه چیز

و خسته

کلا بر وفق مرادم نیست

یعنی میتونم درستش کنم؟