قسمتی واقعی و پنهان از من

بنظر میرسه به آخر خط رابطه خانوادگیمون رسیدیم. یعنی پدرم هیچ جوره نخواست تغییری ایجاد کنه. و مادرم فهمید سالها خودش رو گول زده.

حالا منم بالای سر قبر رویاهای خامم. قرار بود با الف یه مدت تو یه شهر زندگی کنیم و بعد ازدواج کنیم. حالا باید حواسم به خانواده از هم پاشیده‌مون باشه.

اگه پدر و مادرم از هم جدا شن، معلوم نیس پدرم رو باید تو چه وضعیتی ببینم. حتی شاید کارتن خواب شه. شاید مریض شه و به سختی بمیره...

الف چطور میخواد من رو به خانوادش معرفی کنه؟ دوریمون کم بود؟ اونهم چنین خانواده ای.

اصلا الف اگه بخواد با زور بازو من و خفه کنه چی؟

این جهنم زندگی منه.

دائما حس میکنم دوس داشتنی نیستم و حتی وقتی مشکلی نیست هم درحالت آماده باشم....

بعید میدونم یه روز حالم خوب شه...

روز به روز شادی هام سطحی تر و غمهام عمیق تر میشه...

من دیگه توی دوست داشتن هم ضعیف شدم